سفارش داروهای طب اسلامی

آبگوشت غذای محبوب پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله

آبگوشت غذای محبوب پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله

۵.۰ rating based on ۱,۲۳۴ ratings

بیانات آیت الله تبریزیان پیرامون آبگوشت غذای محبوب پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله که در سلسله دروس طب اسلامی مورخ 96/02/04 بیان شده است:

از جمله غذاهایی که سالم مانده و توصیه شده است، آبگوشت است ولی امروزه رب گوجه اضافه می‌کنند. الحمدلله گوشت گوسفند هنوز در ایران سالم است زیرا گوسفندان به چرا می‌روند ولی در گوسفند در کشورهای دیگر نوعا پرورشی هستند.

اگر چیزهای دیگر آبگوشت مانند نخود و لوبیا و نان، ارگانیک و طبیعی باشد خیلی خوب می‌شود.

گوشت با آب پخته می‌شود و نان در آن خرد می‌شود.

در روایت آمده است:

اللَّهُمَّ بَارِکْ لِأُمَّتِی فِی‌ الثَّرْدِ وَ الثَّرِیدِ قَالَ جَعْفَرٌ الثَّرْدُ مَا صَغُرَ وَ الثَّرِیدُ مَا کَبُرَ[1]

یعنی پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود خداوندا برای امت من در نان خرد کردن در آبگوشت برکت قرار بده …

در فرق بین ثرد و ثرید فرموده اند که اگر نان تکه تکه و خرد شود و داخل آب ریخته شود ثرد است ولی اگر نان کامل درون آبگوشت یا روغن زیتون و سرکه ریخته بشود ثرید است.

در روایت دیگر آمده است:

الثَّرِیدُ بَرَکَه[2] آبگوشت غذای محبوب پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله

یعنی تلیت برکت است.

در مکه قحطی شده بود. هاشم، پدربزرگ پیامبر صلی الله علیه و آله شتران خود را به شام فرستاد و نان خشک آوردند و شتر می‌کشت و آبگوشت درست می‌کرد و نان خشک ها را داخل آبگوشت می‌ریخت و مردم را دعوت می‌کرد و به آن ها آبگوشت می‌داد و اضافه‌های آن را روی کوه ها قرار می‌دادند تا پرندگان بخورند.

هاشم یعنی کسی که نان های خشک را خرد می‌کند به همین سبب به پدربزرگ پیامبر صلی الله علیه و آله هاشم می‌گفتند.

عَمْرِو الْعُلَا هَشَمَ‌ الثَّرِیدِ لِقَوْمِهِ

وَ الْقَوْمِ فِیهَا مسنتون عجاف[3] آبگوشت غذای محبوب پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله

یعنی عمرو در آبگوشت نان خرد می‌کرد در حالیکه قوم او در زمان قحطی، لاغر و پوست و استخوان بودند.

اسم پدربزرگ پیامبر صلی الله علیه و آله عمرو بوده است و به جهت خرد کردن نان در آبگوشت به هاشم معروف شد. اولین نفری که تلیت کرد، هاشم بود.

اشتباهی که ما می‌کنیم این است که به آبگوشت رب گوجه فرنگی و سیب زمینی اضافه می‌کنیم که خوب نیست و سرطان زا هستند.

سیب زمینی اگر سبز باشد مسلم است که سرطان زا است و خود غربی ها هم می‌گویند و انکار نمی‌کنند و به خصوص سیب زمینی هایی که جوانه زده است و در روایات اصلا سیب زمینی ذکر نشده است.

سیب زمینی فقط مختص انگلستان است و در هیچ کشور دیگر نبوده است و بیشترین غذای آن ها هم سیب زمینی است و آن را به کل دنیا صادر کرده اند و هدفی هم دارند.

سیب زمینی پخته اگر یک شب بماند تبدیل به سم می‌شود و اگر سبز رنگ باشد سم است و اگر جوانه بزند سرطان زا است ولی چون ارزان و فراوان است مردم استفاده می‌کنند.

سعی ما بر این است چیزی که در روایت ذکر نشده است را استفاده نکنیم و غذاهای خوب مانند گوشت و شیر را کنار گذاشته ایم.

نخود و لوبیا و مواد طبیعی و سالم می‌شود اضافه کرد. آبغوره و سرکه که از همه بهتر سرکه است به آن اضافه کنند چون بهترین غذا آن است که سرکه به آن اضافه شده باشد. ادویه هم خوب است ولی تعریفی از زردچوبه در روایات نشده است ولی فلفل و دارچین و زنجفیل و به خصوص خردل خوب است که اضافه بشود.

کدو هم خوب است.

روایت می‌فرماید آبگوشت خاصیت خود گوشت را دارد.

در روایت آمده است: 

الثَّرِیدُ طَعَامُ‌ الْعَرَبِ[4]

یعنی تلیت طعام عرب ها است.

در روایت معتبر آمده است: آبگوشت غذای محبوب پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله

أَوَّلُ مَنْ‌ لَوَّنَ‌ إِبْرَاهِیمُ‌ ع وَ أَوَّلُ مَنْ هَشَمَ الثَّرِیدَ هَاشِم‌[5]

اولین کسی که غذا را رنگین کرد ابراهیم علی نبینا و آله و علیه السلام بود و اولین کسی که تلیت کرد هاشم بود.

بعید نیست «هشم» برای نان های خشک باشد و «ثرید» برای نان های تازه باشد.

در زبان عربی به آبگوشت «مَرَق» گفته می‌شود. پیامبر صلی الله علیه و آله و ائمه علیهم السلام خودشان آبگوشت می‌خوردند و به دیگران هم اطعام می‌کردند.

در روایت آمده است:

وَ إِذَا طَبَخْتَ قِدْراً فَأَکْثِرْ مَرَقَهَا وَ إِنْ لَمْ یُصِبْ جِیرَانُکَ مِنْ لَحْمِهَا أَصَابُوا مِنْ مَرَقِهَا لِأَنَّ الْمَرَقَ أَحَدُ اللَّحْمَیْن‌[6]

یعنی هنگامی که یک دیگ گوشت پختید، آب آن را زیاد کنید و اگر به همسایه از گوشت نرسد، آبگوشت برسد زیرا آبگوشت یکی از دو گوشت است.

پیامبر صلی الله علیه و آله می‌فرماید آبگوشت، گوشت محسوب می‌شود و آثار گوشت را دارد و تقویت کننده است.

ممکن است در انتخاب نوع گوشت تفاوتی باشد مثلا شخصی که سرد مزاج است گوشت شتر را به جهت گرم مزاج بودنش انتخاب کند و شخصی که گرم مزاج است گوشت بز را به جهت سرد مزاج بودنش انتخاب کند و شخصی که معتدل است گوشت گوسفند را انتخاب کند و از همه بهتر است.

در روایت آمده است:

أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص لَمَّا نَحَرَ هَدْیَهُ أَمَرَ مِنْ کُلِّ بَدَنَهٍ بِقِطْعَهٍ فَطُبِخَتْ‌ فَأَکَلَ‌ مِنْهَا وَ أَمَرَنِی فَأَکَلْتُ وَ حَسَا مِنَ الْمَرَقِ وَ أَمَرَنِی فَحَسَوْتُ مِنْهُ وَ کَانَ أَشْرَکَنِی فِی هَدْیِهِ وَ قَالَ مَنْ حَسَا مِنَ الْمَرَقِ فَقَدْ أَکَلَ مِنَ اللَّحْمِ[7]

یعنی حضرت امیر سلام الله علیه فرمود هنگامی که پیامبر صلی الله علیه و آله شتران خود را در مکه نحر کرد دستور داد تا از هر شتر یک تکه گوشت جدا شود و پخته شد و پیامبر صلی الله علیه و آله از آن خوردند و به من دستور داد و من هم خوردم و از آبگوشت خوردم و پیامبر صلی الله علیه و آله من را در هدی خود شریک قرار داد و فرمود کسی که آبگوشت می‌خورد در حقیقت گوشت خورده است.

از روایت استفاده می‌شود اگر آبگوشت اضافه بشود و هرچقدر آب زیاد هم باشد باز هم اثر گوشت را دارد.

در روایت آمده است:

إِذَا أُدْخِلَ اللَّحْمُ مَنْزِلَ رَسُولِ اللَّهِ ص قَالَ صَغِّرُوا الْقِطَعَ‌ وَ کَثِّرُوا الْمَرَقَهَ وَ أَقْسِمُوا فِی الْجِیرَانِ فَإِنَّهُ أَسْرَعُ لِإِنْضَاجِهِ وَ أَعْظَمُ لِبَرَکَتِه‌[8]

یعنی هنگامی که گوشت داخل منزل پیامبر صلی الله علیه و آله می‌شد می‌فرمود گوشت را قطعه های کوچک کنید و آب را زیاد کنید و به همسایه ها بدهید زیرا گوشت زودتر پخته می‌شود و برکت آن زیاد می‌شود.

وقتی گوشت ریز باشد زودتر پخته می‌شود و به همه گوشت می‌رسد ولی اگر تکه گوشت ها درشت باشد به همه گوشت نمی‌رسد و مجبورند از آب گوشت استفاده کنند. حتی الامکان باید گوشت ریز باشد.

امروزه به آبگوشت، حبوبات یا تره بار اضافه می‌کنند مانند خورشت بادمجان و خورشت کدو که این هم در روایات وجود دارد.

پیامبر صلی الله علیه و آله می‌فرماید وقتی گوشت می‌پزید داخل آن کدو زیاد بریزید زیرا فوائد دارد.

در روایت آمده است:

إِذَا اتَّخَذَ أَحَدُکُمْ‌ مَرَقاً فَلْیُکْثِرْ فِیهِ الدُّبَّاءَ فَإِنَّهُ یَزِیدُ فِی الدِّمَاغِ وَ الْعَقْل‌[9]

یعنی هنگامی که آبگوشت درست می‌کنید در آن زیاد کدو تنبل بگذارید زیرا مغز و قدرت درک انسان را زیاد می‌کند.

بنابراین آبگوشت کدو غذای افرادی است که مبتلا به مشکل مغزی مانند اوتیسم هستند.

منابع:

  1. الکافی، کلینی، ج6، ص317، ط اسلامیه.
  2. الکافی، کلینی، ج6، ص318، ط اسلامیه.
  3. الانوار فی مولد النبی، بکری، ص22.
  4. الکافی، کلینی، ج6، ص317، ط اسلامیه.
  5. الکافی، کلینی، ج6، ص317، ط اسلامیه.
  6. دعائم الاسلام، قاضی نعمان، ج2، ص164.
  7. دعائم الاسلام، قاضی نعمان، ج1، ص328.
  8. الدعوات، راوندی، ص141.
  9. طب النبی، مستغفری، ص30.
سلامت نویس وب‌سایت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *